neyestane
برنامۀ نشستهای فرهنگی از مهر ماه 96

برنامۀ نشستهای فرهنگی از مهر ماه 96

1) شنبه ها ساعت 17 لیلی و مجنون نظامی با حضور استاد دکتر عبّاس خیرآبادی

2) شنبه ها ساعت 18 غزلیات حافظ با حضور استاد دکتر عبّاس خیرآبادی

3)  یکشنبه ها ساعت 8:30 نشست پژوهشی گیاهان طبّی

4) یکشنبه ها ساعت 9:30 نشست پژوهشی شاهنامه

5) دوشنبه ها ساعت 17 حدیقۀ سنایی با حضور استاد دکتر اندیشۀ قدیریان

6) دوشنبه ها ساعت 18 منطق الطیر عطّار با حضور استاد دکتر اندیشۀ قدیریان

7 دوشنبه ها ساعت 19 غزلیات شمس با حضور استاد دکتر اندیشۀ قدیریان

https://t.me/neyestanekhabar

«حمام بازار» تسوج گنجينه قدمت و زيبايي

برگرفته از: روزنامۀ شرق

«حمام بازار» تسوج گنجينه قدمت و زيبايي

محمّد امین خوش نیّت
يكي از قديمي‌ترين و در عين حال اسرارآميزترين بناهاي تاريخي آذربايجان، «حمام بازار» شهر تسوج است كه براي همه مردم تسوج مجموعه‌اي آشنا بوده و آنها خاطرات و حكايت‌هاي تلخ و شيرين زيادي در مورد آن دارند. يكي از نكات جالب توجه در مورد اين حمام، واقع شدن آن در كنار مسجدجامع تسوج است. از آنجايي‌كه تاريخ بناي اين مسجد به دوران صفويه برمي‌گردد، با توجه به همجواري حمام با اين مسجد و مجموعه‌اي كه از آن به نام بازار تاريخي تسوج ياد مي‌شود، قدمت اين بنا را نيز به دوران صفويه نسبت مي‌دهند. كارشناسان احتمال مي‌دهند اين مثلث: مسجد، حمام و بازار، به صورت يك مجموعه تاريخي، كاركردي موثر و به روز در دوران‌هاي گذشته داشته است. مقايسه نمونه‌هاي ديگري از اين نوع همنشيني كه در ساير نقاط ايران نيز به وفور يافت شده، انتساب اين حمام و كاركرد منحصربه‌فرد آن را تاييد مي‌كند.
حمام بازار تسوج، همانند ساير حمام‌هاي تاريخي در پايين‌تر از سطح معابر پيرامون خود واقع شده، به ‌گونه‌اي كه براي دستيابي به حوض‌ها و محل‌هاي استحمام، بايد حدود 30 پله را به طرف زمين حركت كرد تا به محل مورد نظر رسيد. حمام يك ورودي مكعب مستطيل شكل دارد كه از بيرون حمام نيز قابل مشاهده است. در نماي خارجي نيز، دو گنبد بزرگ ديده مي‌شود كه مربوط به فضاهاي گرمخانه است. نماي داخلي بنا به لحاظ پوشش طاق و گنبدهاي آن بسيار ديدني و جالب است. بنا، پلاني مثلثي‌شكل دارد و تزيينات و مصالح خاص دوره صفوي (سنگ و آجرهاي مخصوص) در آن به كار رفته است. هرچند بنا، تاسيسات معماري خاصي ندارد اما قدمت و كاركرد خاص آن از نظر مطالعات تاريخي اهميت دارد. در گذشته‌هاي نه چندان دور كه از دوش‌هاي مدرن و شبكه لوله‌گذاري به شكل امروزي خبري نبود، حوضي بزرگ در اندروني حمام به نام خزينه وجود داشت كه هر تازه‌واردي بعد از درآوردن لباس‌هاي خود و به تن كردن «لنگ» در داخل آن مي‌رفت؛ كاري كه اكنون كاملا مطرود شده و از نظر بهداشتي نيز عامل انتقال بيماري‌هاي گوناگون به شمار مي‌رود. آب اين حمام، از طريق مخزن بزرگي كه در خارج از حمام قرار داشت، گرم مي‌شد. سوخت آن نيز در گذشته اغلب هيزم، زغال و تفاله‌هاي حيواني بود اما بعدها بيشتر از گازوييل و نفت سياه براي روشن نگه داشتن كوره استفاده مي‌شد. طي سال‌هاي اخير عدم نگهداري صحيح اين حمام از يك‌سو و ساخت و رواج حمام‌هاي خانگي از سوي ديگر سبب شد تا اين حمام رونق گذشته و تاثير‌گذار خود را از دست بدهد. تا جايي كه اكنون بلااستفاده مانده و جز در مواردي، نسبت به مرمت اصولي آن اقدامي نشده است. اكنون كه اين اثر در فهرست آثار تاريخي ايران به ثبت رسيده ضرورت بازسازي، مرمت و نگهداري اصولي آن احساس مي‌شود. بسياري بر اين باورند كه اگر طرح تبديل اين بنا به يك موزه تاريخي براي نگهداري و نمايش آثار قديمي بخش تسوج از سوي مسوولان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اجرا شود، علاوه بر اينكه از نابودي آثار تاريخي كه هم‌اكنون در پستوي بسياري از خانه‌ها به فراموشي سپرده مي‌شود جلوگيري مي‌شود بلكه عاملي هم براي جذب گردشگر به اين شهر تاريخي خواهد بود.

 

This content has been locked. You can no longer post any comment.